İzmir’de 2 Temmuz Anması: “Sivas’ı Unutma, Unutturma”

Sivas Madımak Katliamı’nın 32. yıldönümünde, Alevi Bektaşi Federasyonu (ABF) İzmir Bileşenleri tarafından bir basın açıklaması düzenlendi. Alsancak Türkan Saylan Kültür Merkezi önünde yapılan açıklamaya İzmir Emek ve Demokrasi Güçleri  ve  Konak İlçesi Belediye Başkanı Nilüfer Mutlu da  destek verdi.

Alevi  Bektaşi Federasyonu adına  Mehmet Bozkurt basın  açıklamasına geçilmeden önce, “Bu  katliamın üzerinden 32 yıl geçti. Acımız ve öfkemiz dinmedi.  Kıbrıs’a sekiz saat içinde müdahale eden ordu Sivas’ta yakılanları kurtarmadı, adalet yerini bulmadı. ” , “Katillerin büyük bir kısmı cezasız kaldı, ceza alanlar ise affedildi, serbest bırakıldı.  Katliamın üzerini  devlet örttü”.  Sivas’tan önceki ve sonraki tüm katliamlarla hiçbir biçimde yüzleşilmedi ve hesaplaşılmadığını  dile getirdi. Bugün Leman Dergisi’ne saldıranlar dün Sivas’ta aydınları yakanlardı dedi.

Basın metnini Alevi Kültür Dernekleri Genel Başkan Yardımcısı Gülbahar Kaplan okudu. Katliamda yaşamını yitiren 33 aydın, sanatçı ve düşün insanı anılırken, olayın yalnızca Alevilere değil, tüm ilerici, devrimci ve aydınlanmacı güçlere yönelik bir saldırı olduğu vurgulandı. Katılımcılar, açıklama sırasında sık sık “Sivas’ı unutma, unutturma”, “Sivas, Dersim, Koçgiri unutulmaz hiçbiri”, “Faşizme karşı omuz omuza” ve “ Dün Maraş’ta bugün Sivasta  çözüm faşizme karşı savaşta”, “Gün gelecek devran dönecek AKP halka hesap verecek”  sloganlarını attı. Katliamın karanlıkla yüzleşilmeden kapanamayacağı, sorumluların hâlâ adalet önüne çıkarılmadığı ifade edildi. Açıklamada  laiklik, eşit yurttaşlık, demokrasi ve barış talepleri öne çıkarıldı. Katliamın yıl dönümünde bir araya gelen yurttaşlar, toplumsal belleğin canlı tutulması ve faşizme karşı birlikte mücadele çağrısında bulundu.

Açıklamanın tam metni şöyle:

“BASINA VE KAMUOYUNA !

1. YAKanları da, AKlayanları da, katilleri serbest  BIRAKanları da affetmeyeceğiz !

Faşist ve Şeriatçı Kuşatmaya Karşı; Laik, Demokratik Türkiye İçin 2 TEMMUZ’DA SİVAS’TAYIZ, ALANLARDAYIZ…

İnsanlık tarihinin en kara, en utanç verici katliamlarından biridir 2 Temmuz Sivas Madımak Katliamı.

Bu topraklarda direnişin simgesi, Alevi inancının hak, hakikat ve adalet yolundaki temel direklerinden biri olan Pirimiz Pir Sultan Abdal’ın anısına düzenlenen etkinliklerin dördüncüsünde, Semah dönen gençlerimiz, ozanlarımız, yazarlarımız, sanatçılarımız, aydınlarımız,
bu halkın vicdanı ve geleceği olan 33 Canımız, 2 Temmuz 1993 Cuma günü Madımak Oteli’nde yakılarak katledildi.

Katillerin sloganlar eşliğinde yaklaştığı, güvenlik güçlerinin seyirci kaldığı, dönemin siyasi iktidarının sessizliğiyle gölgelenmiş bu katliam, sadece Türkiye’nin değil, insanlık tarihinin kara lekesi, bu coğrafyada farklı olana, inanca, düşünceye , aydınlığa ve insanlığa karşı işlenmiş bir insanlık suçudur.

Bu vahşi katliamın üzerinden 32 yıl geçti.
Ama ne acımız azaldı, ne de öfkemiz dindi.
Çünkü adalet yerini bulmadı. Katillerin büyük bir bölümü cezasız kalırken ceza alanlar affedildi, serbest bırakıldı. İnsanlığa karşı işlenmiş bir dava, zaman aşımına uğratıldı.
Sivas’ın öncesinde yaşanan katliamlarla da, Sivas’la da, sonrası yaşanan katliamlarla da yüzleşilmedi.
Yaşanmış hiç bir katliamla hesaplaşılmadı. Hesabı verilmedi. Çünkü katiller, bizzat siyasi iktidarlar tarafından korundu, bu tür cinayetler ve cinayet şebekeleri, gerici, ırkçı, faşist çeteler, örgütler cesaretlendirildi, dolayısıyla katliamlar teşvik edildi. Katiller ve onları koruyup kollayanlar, devlet protokollerinde yer buldu.
Sivas Madımak Katliamı buna verilecek en bariz örnektir.
Sivas katilleri ve onları savunan avukatlar, el üstünde tutuldu, ödüllendirildi.
Çünkü Sivas’ı yakanlar da aklayanlar da aynıydı.

Değerli Basın Emekçileri,
Sevgili Dostlar !

Katilleri de, bu katliamı planlayanları da, aklayanları da tanıyoruz.
Zihniyetlerini biliyoruz. Ülkemizin ve hatta dünyanın geleceğini karartmak isteyen bu zihniyet ile mücadelemiz yeni değildir.
Tarihimiz bu anlayış ile mücadele tarihidir.
Tarihin hiçbir döneminde karanlığa teslim olmadık, bundan sonra da olmayacağız.
Yüzleşme ve hesaplaşma olmadan bu topraklara barış da, demokrasi de, özgürlük de gelmeyecektir.
2 Temmuz’un hesabı sorulana kadar, Sivas için Adalet, Herkes İçin Adalet mücadelemizi büyüterek devam ettireceğiz.

Bugün Sivas’ın katillerinin, Hizbullahçıların salıverildiği, gazetecilerin, öğrencilerin, aydınların cezaevlerinde tutulduğu, halkın iradesiyle seçilmiş belediye başkanlarının yerine kayyumların atandığı bir karanlık dönemden geçiyoruz.
Ekonomik ve sosyal kriz, adalet krizi ile gerici ve tekçi bir ablukaya dönüşürken, emekçilerin, emeklilerin,gençlerin kadınların bedeller ödeyerek kazandıkları temel hakları bir bir gaspediliyor, en demokratik anayasal hakları kullandırılmıyor, bu düzenin devamına yönelik her türden hukuksuzluk olağanlaştırılıyor.
Eğitim sisteminde dayatılan Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli, gerici, tekçi bir kuşatmanın başka bir adıdır.
Laik ve bilimsel eğitim yerine dinsel ve mezhepçi bir müfredat getirilerek, yeni karanlıklar örülmek istenmektedir.
Bu model, yeni katliamların altyapısını hazırlamaktadır.

Değerli Canlar !

Sivas, Tokat, Malatya Erzincan başta olmak üzere Alevi coğrafyası madencilik adı altında, maden ve enerji şirketlerine peşkeş çekilmekte, kutsal mekânlarımız, ziyaretgahlarımız, derelerimiz, dağlarımız, yaşam alanlarımız talan edilmektedir.
Bu yapılmak istenen şey, sadece sıradan bir doğa katliamı değil, aynı zamanda bir inanç, kültür ve hafıza kıyımıdır.

Bu düzenin adı açıkça faşizmdir.
Bugün yapılan şeyin adı, açıkça şeriatçı ve faşist bir kuşatmadır.
Ve biz, bu kuşatmaya karşı direnen halkların, inançların, kadınların, gençlerin yanında, Hakk’ın ve halkın yolundayız !

Sivas’ta yakılan ateşle simgeleşen bu katliamla yüzleşmeyen hiçbir iktidar, barış ve eşit yurttaşlık iddiasında bulunamaz.
Dersim, Çorum, Maraş, Gazi, Suruç, Roboski, Ankara Gar, Gezi ve daha bir çok katliam gibi, yaşanmış ve yaşanmakta olan her bir katliam, ülkemizin kara günleridir.
Katliamlar, Alevilerin ve Türkiye halklarının kaderi değildir ve olmayacaktır. Pirlerimizin, yol önderlerimizin tarih boyunca sürdürdüğü hak ve hakikat mücadelesini büyüterek devam ettirecek ve sonunda kaybeden karanlık olacaktır. Bu ülke ve bütün halklar özgürleşecek, eşit yurttaşlığa dayalı Laik ve Demokratik Cumhuriyet mutlaka inşa edilecektir.

Değerli Basın Emekçileri !

Yolu Hacı Bektaş’tan, Dersim’den, Madımak’tan geçmeyen bir barış, Aleviler için eksik ve adaletsizdir. Başta Kürt sorunu ve Alevi sorunu olmak üzere hiçbir sorun, yüzleşme olmadan çözülemez.
Aleviler her daim barıştan yanadır ancak, yüzleşme ve hesaplaşma olmadan yapılacak her tür “barış”, daha baştan çözülmeye mahkûmdur.

Bugün bir yandan da “yeni anayasa” tartışmaları yürütülüyor.
Ama o masalarda yine Aleviler yok, emekçiler yok, kadınlar yok, Kürtler yok !
Biz olmadan yazılan bir toplumsal sözleşme, ne eşit olabilir, ne özgür, ne de kardeşçe.
Aleviler yalnızca bu ülkenin vicdanı değil, aynı zamanda kurucu iradesidir.
Bu nedenle yeni anayasada Aleviler söz sahibi olmalı,
yalnızca “konu” değil, özne ve kurucu irade olarak kabul edilmelidir.

32 yıl önce Sivas’ta yakılan ateş, bugün hâlâ kalbimizde yanıyor.
Ama o küllerin içinden yeniden birlik, direniş ve umut yeşeriyor. Mücadelemiz yalnızca geçmişin hesabı değil, geleceğin de savunusudur.

Ve biz Aleviler ve Alevi Kurumları olarak,buradan sesleniyoruz:

2 Temmuz’da bir kez daha Sivas’tayız!
Aynı gün Ankara’da miting alanındayız.
2 Temmuz öncesi ve sonrası hemen her yerde alanlardayız.
33 canımızı anmak için alanlardayız.
Faşist ve gerici kuşatmaya karşı eşit yurttaşlık, laiklik, özgürlük ve demokrasi için alanlardayız.
Karanlığa karşı aydınlık için alanlardayız.
Pir Sultan Abdal’ın yolu yolumuzdur, mücadele mirasını sahiplenmeye devam edeceğiz.
Er ya da geç ama mutlaka katliamların hesabını soracağız.
Er ya da geç ama mutlaka biz kazanacağız.
İnsanlık kazanacak, karanlık yenilecek, aydınlık kazanacak.
Emperyalizm yenilecek, mazlum halkların birleşik mücadelesi kazanacak. Savaş ve savaş baronları kaybedecek, barış ve bunun için mücadele eden canlar kazanacak…

Değerli Canlar !

Emekten , laiklikten , Eşitlikten yana olan, özgür ve kardeşçe yaşayacağımız aydınlık bir Türkiye diyen, halkına ses, karanlığa ışık olan tüm dostlarımızı
2 Temmuz’da Sivas’a ve bulundukları her yerde alanlara çağırıyoruz !

Faşist ve Şeriatçı Kuşatmaya Karşı birlikte mücadeleye çağırıyoruz…

Unutmadık, Unutmayacağız, Unutturmayacağız !

* ALEVİ BEKTAŞİ FEDERASYONU
* PİR SULTAN ABDAL KÜLTÜR DERNEĞİ
* AVRUPA ALEVİ BİRLİKLERİ KONFEDERASYONU
* AVUSTURALYA ALEVİ BEKTAŞİ FEDERASYONU
* TÜRKİYE ALEVİ FEDERASYONU
* HACI BEKTAŞ VELİ ANADOLU KÜLTÜR VAKFI
* ALEVİ KÜLTÜR DERNEKLERİ”

Karşıyaka Emekliler Platformu, Karşıyaka Çarşı girişinde basın açıklaması yaptı. “Sağlıkta katkı payı kaldırılsın”, “Saraya bol kepçe, emekliye yok kepçe”, “16 milyon emekli birleşiyor haklarını alıyor”, “AKP’den hesabı emekliler soracak”, “Saraylara değil emekliye bütçe”, “İktidar emekliye borcunu öde”, “Kurtuluş yok tek başına ya hep beraber ya hiçbirimiz”, “Emekliyiz haklıyız, birleşe birleşe kazanacağız”, “Gün gelecek devran dönecek AKP emeklilere hesap verecek” dövizleri açtılar. Emekliler, “Gün gelecek devran dönecek AKP halka hesap verecek”, “Susma sustukça sıra sana gelecek”, “Saraylara değil emekliye bütçe”, Kurtuluş yok tek başına ya hep beraber ya hiçbirimiz”, “Sendika hakkı engellenemez”  sloganlarını attılar.

Karşıyaka Emekiler Platformu adına  açıklamayı Gürbüz Karaelmas okudu.  Açıklamanın tam metni şöyle;

“Değerli basın mensupları, sevgili emekliler ve kıymetli Karşıyaka halkı;
30 Haziran Emekliler Günü, Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk’ün 30 Haziran 1927 tarihinde
emeklilik dilekçesini vermesi anısına, ülkemizde derin bir anlam ve önem taşımaktadır. Bu tarih,
yalnızca bir kutlama günü değil, aynı zamanda emeklilerimizin yıllarca süren alın teri, fedakârlık
ve toplumumuza sundukları katkıların onurlandırıldığı bir simgedir. Emekliler Ha ası olarak
kutlanan bu dönemde, Atatürk’ün emeğe ve emekçiye verdiği değer, Karşıyaka Emekliler
Platformu olarak bizlere ilham vermeye devam etmektedir. Yıllarca çalışarak ülkemizin
ekonomik, sosyal ve kültürel kalkınmasına omuz veren emeklilerimizin, hak e kleri saygı, refah
ve insanca yaşam koşullarına kavuşması için Karşıyaka’da bir aradayız. Bu mücadele, yalnızca
emeklilerimizin değil, tüm toplumun daha adil bir geleceğe ulaşması için bir adımdır.

Karşıyaka Emekliler Platformu, kuruluşundan bu yana emeklilerimizin ekonomik ve sosyal
haklarının iyileştirilmesi için kararlı bir mücadele yürütmektedir. Geçmiş basın açıklamalarımız
ve eylemlerimizle, emeklilerimizin karşı karşıya olduğu adaletsizlikleri defalarca kamuoyuyla
paylaştık. “Sadaka değil, hakkımız olanı istiyoruz!” sloganımız, emeklilerimizin onurlu bir yaşam
talebinin en güçlü ifadesidir. Bugün, Karşıyaka Hergele Meydanı’nda bu sesi bir kez daha
yüksel yoruz. En düşük emekli maaşının asgari ücre n 7 bin TL al nda kalması, emeklilerimizin
açlık ve yoksulluk sınırının çok gerisinde bir yaşam sürmesine neden olmaktadır. Bu durum,
yıllarca alın teriyle çalışan, ülkesine hizmet eden milyonlarca emeklimizin hak etmediği bir
muameledir ve toplumsal adalet ilkelerine aykırıdır.

Sevgili emekli kardeşlerimiz, artan yaşam maliyetleri, düşük maaşlar ve sağlık hizmetlerindeki
yetersizlikler nedeniyle derin bir yoksullukla mücadele etmekteyiz. Gıda, barınma, sağlık gibi
temel ih yaç giderlerimizi emekli maaşlarımızla karşılamak mümkün olmuyor. TÜİK’in gerçek
dışı enflasyon verilerine dayandırılan maaş zamları, emeklilerimize sadaka gibi sunulmaktadır
ve hayat pahalılığı karşısında erimektedir. Sağlık hizmetlerinde karşılaşılan uzun bekleme
süreleri, özel hastanelere mahkûm edilme ve ilaç giderlerindeki ar şlar, biz emeklilerin yaşam
kalitesini daha da düşürmektedir. Karşıyaka Emekliler Pla ormu olarak bu adaletsiz sisteme
karşı boyun eğmiyor, İnsanca onurlu yaşam hakkımızı savunuyoruz. İşlenen bu sosyal cinayete
karşı, Hakkımızı aramak ve arayan emekli kardeşlerimizi yalnız bırakmak vicdanlı insanların
anlayışı olmamalı. Yaşamsal çığlığımızla tüm emeklileri birlikte mücadeleye çağırıyoruz.
Duyarlı kalın, örgütlü kalın, sevgiyle kalın.

Taleplerimiz açık ve ne r: Emeklilerimizin insanca yaşanabilir bir maaş alabilmesi için tüm hak
kayıplarının derhal giderilmesi gerekmektedir. Emekli sendikalarının önündeki an demokra k
engeller kaldırılmalı, sendikalar yasal güvenceye kavuşmalıdır. Sağlık hizmetlerine ücretsiz
erişim sağlanmalı, 2006’da çıkarılıp 2008’de uygulanan aylıklarla ilgili yasanın iptal edilerek
aylık bağlama katsayısının emekli örgütleriyle yeniden belirlenmesi şar r. Emeklilere ücretsiz
ulaşım, yaşlı bakım evleri ve kültür evleri gibi sosyal haklar sağlanmalı, emekli maaşları toplu
sözleşmeyle belirlenmeli ve bayram ikramiyeleri en az asgari ücret seviyesine çıkarılmalıdır. Bu
talepler, emeklilerimizin yıllarca verdikleri emeğin karşılığı olarak hak e kleri temel haklardır
ve toplumun tüm kesimlerini ilgilendiren bir adalet meselesidir.

30 Haziran Emekliler Günü ve Emekliler Ha ası, emeklilerimizin haklı taleplerini bir kez daha
yüksek sesle dile ge rme rsa sunmaktadır. 2024’ün “Emekliler Yılı” ilan edilmesine rağmen,
2025 yılında emeklilerimizin yaşam koşullarının daha da kötüleş ğini üzülerek gözlemliyoruz.
Emeklilerimizin büyük bir kısmı, açlık ve yoksulluk sınırının al nda bir yaşam sürdürmeye
mahkûm edilmiş r. Karşıyaka Hergele Meydanı’nda bu adaletsizliğe karşı güçlü bir sesle
taleplerimizi duyuruyoruz. Bu mücadele, yalnızca emeklilerimizin değil, gelecek nesillerin de
daha adil bir sosyal güvenlik sistemine kavuşması için kri k bir öneme sahiptir.

Atatürk’ün sosyal adalet ve dayanışma ilkeleri ışığında, Karşıyaka’dan yükselen bu sesi tüm
Türkiye’ye duyurmak için kararlılıkla yürümeye devam ediyoruz. Emeklilerimizin hak ettikleri
refah ve saygınlığa kavuşması, sadece bir talep değil, aynı zamanda toplumsal bir
sorumluluktur. Karşıyaka Emekliler Platformu olarak, bu haklı mücadelede asla geri adım
atmayacağız. Emeklilerimizin onurlu bir yaşam sürmesi için dayanışmamızı büyüterek daha adil
bir gelecek inşa edeceğiz. Karşıyaka’dan tüm Türkiye’ye sesleniyoruz: Emeklilerimizin hakları
için omuz omuza mücadele edelim!
Saygılarımızla,

Karşıyaka Emekliler Platformu
Karşıyaka Emekliler Platformu Bileşenleri
• BES-SEN Bağımsız Emekliler Sendikası
• Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) Karşıyaka Emekli Komisyonu
• Çağdaş Emekli Kadınlar Derneği (ÇEKAD)
• Çağdaş Eği m ve Köy Ens tüsü Derneği
• DİSK Emekli-Sen Karşıyaka
• Emek Partisi
• Emekli Meclisleri Sendikası
• Halkın Kurtuluş Partisi
• İşsizlikle ve Pahalılıkla Savaş Derneği İPSD
• Karşıyaka Kent Konseyi Emekliler Çalışma Grubu Üyeleri
• Türkiye İşçi Partisi (TİP) Karşıyaka Emekliler Komisyonu”

“26 Haziran İşkence Görenlerle Dayanışma Günü’nde Ortak Ses: “İşkence İnsanlık Suçudur!”

“Birleşmiş Milletler (BM) İşkence ve Diğer Zalimane, İnsanlık Dışı ya da Onur Kırıcı Muamele ya da Cezaya Karşı Sözleşme” 26 Haziran 1987 tarihinde yürürlüğe girdi. BM, 1997 yılında bu tarihi “İşkence Görenlerle Dayanışma Günü” olarak ilan etti.

Bu anlamlı günde İzmir’de bir araya gelen hak ve dayanışma örgütleri, Türkan Saylan Kültür Merkezi önünde ortak bir basın açıklaması gerçekleştirdi. Eylem boyunca “Çıplak arama işkencedir”, “İşkence insanlık suçudur”, “İnsanlık onuru işkenceyi yenecek” sloganları atıldı.

Kurumlar adına açıklamayı Türkiye İnsan Hakları Vakfı Genel Sekreteri Coşkun Üsterci okudu. Açıklamanın tam metni şöyle:

“Küresel İnsani Krize, Otoriterleşmeye ve Savaş Tehditlerine Karşı İnsan Hakları Değerlerine Sahip Çıkıyor, İşkenceye Hayır Diyoruz!

İşkencesiz Bir Dünya Mümkün!

“26 Haziran İşkence Görenlerle Dayanışma Günü” tüm dünyada insan hakları savunucuları açısından özel ve önemli bir gündür.

“Birleşmiş Milletler (BM) İşkence ve Diğer Zalimane, İnsanlık Dışı ya da Onur Kırıcı Muamele ya da Cezaya Karşı Sözleşme” 26 Haziran 1987 tarihinde yürürlüğe girmiştir. BM, 1997 yılında bu günü “İşkence Görenlerle Dayanışma Günü” olarak ilan etmiştir.

Türkiye’nin de altına imza attığı bu Sözleşme, insanın sahip olduğu onur ve değeri korumak için işkenceyi mutlak olarak yasaklar. İnsanlık ailesinin ortak kazanımı olan ve modern insan hakları hukukunun en temel kurallarından birini oluşturan bu yasak, normlar hiyerarşisi açısından üstün (buyruk) kural niteliğindedir. Dolayısıyla hiçbir koşulda istisnası olamaz.

Sözleşmenin 2. maddesinin 2. paragrafında bu durum şöyle ifade edilir: “Hiçbir istisnai durum, ne harp hâli ne de bir harp tehdidi, dâhili siyasî istikrarsızlık veya herhangi başka bir olağanüstü hâl, işkencenin uygulanması için gerekçe gösterilemez”.

Bu açık ve net belirlemeye karşın işkence, hâlen dünyanın pek çok ülkesinde devletler tarafından toplumlara karşı insanlık dışı bir cezalandırma ve yıldırma aracı olarak giderek artan biçimde kullanılmaktadır. İkinci Dünya Savaşı sonrasında tesis edildiği biçimiyle küresel insan hakları rejimini ayakta tutan siyasi iradenin hızla çözüldüğü koşullarda, başta Ortadoğu olmak üzere, dünyanın bir çok bölgesinde yaşanan insani kriz ve savaşlar, bu çözülme sürecinin varacağı/vardığı noktayı göstermektedir.

Türkiye “İşkenceye Karşı Sözleşme”yi 1988 yılında kabul etmiş, Anayasa ve Ceza Kanunu’nda işkenceyi yasaklamıştır. Maalesef ülkemizde de işkence ve diğer kötü muamele sadece askeri darbeler döneminde değil tüm cumhuriyet tarihi boyunca sistematik bir devlet pratiği olarak varlığını korumuştur. Ancak günümüzde, insan hakları ve demokrasi değerlerini hem bir referans hem de denge ve denetleme sistemi olmaktan çıkaran, yarattığı kuralsızlık, keyfilik ve belirsizlik rejimi ile toplum üzerinde baskı ve kontrolünü her geçen gün daha da arttıran siyasal iktidarın icraatları sonucunda tüm ülke adeta işkence mekânı haline gelmiştir

Bu açıklamanın ekinde paylaşılan veriler, mutlak yasağa ve insanlığa karşı bir suç olma vasfına rağmen işkencenin Türkiye’nin en başat insan hakları sorunu olduğunu açıkça ortaya koymaktadır.

Artan otoriterleşme ile orantılı olarak, devlet erkinin çeşitli kademelerinde yaygınlaşan yasa, kural ve norm denetiminden kaçınma, keyfilik, bilinçli ihmal gibi sebeplerle usul güvencelerinin ihlal edilmesi, gözaltı sürelerinin uzunluğu, izleme ve önleme mekanizmalarının işlevsiz kılınması ya da bağımsız izleme ve önlemenin hiç olmaması, en yetkili ağızlardan yapılan işkenceyi bizzat teşvik edici söylemler, köklü cezasızlık kültürü vb. sonucunda, resmi gözaltı merkezlerinde işkence ve diğer kötü muamele uygulamaları tüm vehameti ile devam etmektedir. Özellikle 15 Şubat 2025 tarihinde Van Büyükşehir Belediyesi’ne kayyım atanmasına, 19 Mart 2025 tarihinde ise İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı’nın gözaltına alınıp tutuklanmasına yönelik protestolar sırasında ve sonrasında yaşanan gözaltılarda yakınlarına, avukata ve hekime erişimde kısıtlılık, hakim önüne çıkarılmakta gecikme, gözaltı süresini keyfi bir şekilde azami sınırına kadar uzatma vb. hukuki güvencelerde yaşanan ihlaller bu hakikatin son örneği olmuştur.

Kolluk güçlerinin barışçıl toplanma ve gösterilere müdahalesi sırasında, sokak ve açık alanlarda ya da ev ve iş yeri gibi mekânlarda, yani resmi olmayan gözaltı yerlerinde ve gözaltı dışındaki ortamlarda yaşanan işkence ve diğer kötü muamele uygulamaları daha önceki dönemlerde görülmeyen bir boyuta varmıştır. Kolluk güçlerinin, evrensel hukukta ve ülke yasalarında tanımlanan zor kullanma yetkisinin çok ötesine geçen, kural dışı, denetlenmeyen, cezalandırılmayan, siyasal iktidar tarafından görmezden gelinen, hatta teşvik edilen bu şiddeti, sıradanlaşmış, gündelik yaşamın bir parçası haline gelmiştir.

Yıl boyunca, demokratik bir toplumun temelini oluşturan ve Anayasa tarafından da teminat altına alınmış olan toplanma ve gösteri yapma özgürlüklerini kullanmak isteyen kadınlar, LGBTİ+’lar, işçiler, öğrenciler, yaşam savunucuları, gasp edilen iradelerine sahip çıkmak isteyen seçmenler, siyasi partilerin, meslek örgütlerinin üye ve yöneticileri, insan hakları savunucuları, farklı dini cemaat ve gruplar, mülteci ve sığınmacılar bu zalimane kolluk şiddetine maruz kalmışlardır. Özellikle son dönemde, 15 Şubat ve 19 Mart protestolarına müdahaleler sırasında kolluk güçlerinin şiddeti endişe verici yeni bir boyut kazanmıştır. Çok sayıda kişi yaralanmış, işkence ve diğer kötü muameleye maruz kalarak gözaltına alınmıştır.

Yakın tarihimizin en utanç verici insan hakları ihlallerinden biri olan, insanlığa karşı suç niteliğindeki zorla kaybetme vakalarında OHAL’in ilan edildiği 2016 yılından bu yana yeniden bir artış görülmesi son derece endişe vericidir. 6 Ağustos 2019 tarihinde kaçırılan Yusuf Bilge Tunç isimli kişinin akibeti hakkında hala haber alınamamaktadır. Türkiye, ‘BM Bütün Kişilerin Zorla Kaybedilmeden Korunmasına Dair Uluslararası Sözleşme’ yi henüz onaylamamış, mevzuatında da zorla kaybetmeyi açıkça suç olarak tanımlamamıştır.

Türkiye’de hapishaneler, her dönem işkence ve diğer kötü muamele uygulamalarının yoğun olarak yaşandığı mekânlar olmuştur. Özelliklede 2015 Temmuz’unda Türkiye’nin yeniden çatışma ortamına girmesiyle başlayan, ardından OHAL ilan edilmesiyle devam ederek günümüze varan süreçte hapishanelerde işkence ve diğer kötü muamele uygulamalarında ileri düzeyde artışlar yaşanmaktadır.

Hapsetmenin doğası başlı başına acı veren travmatik bir süreçtir. Hapsedilen kişiler ayrıca bir cezalandırmaya tabi tutulamaz. Her şeyden önce hapishaneler aşırı kalabalıktır. Her konuda kısıtlılık anlamına gelen bu durum hapishane yaşamını ayrıca zorlaştırmaktadır. Yanı sıra mahpusların fiziksel ve psikolojik bütünlüklerinin ciddi şekilde zarar görmesine neden olan tek kişi ya da küçük grup izolasyonu uygulamaları ise işkence ve diğer kötü muamele niteliğinde bir cezalandırmadır. Son dönemde mimari yapısı ve gündelik uygulama rejimi ile izolasyon koşullarını daha da ağırlaştıran S Tipi, Y Tipi ve Yüksek Güvenlikli yeni hapishanelerin açılması, bilhassa da Avrupa İşkencenin ve İnsanlık Dışı veya Onur Kırıcı Ceza veya Muamelenin Önlenmesi Komitesi’nin (CPT) raporlarında da yer verildiği üzere, İmralı Hapishanesinde uygulanan izolasyonun özel biçimi kabul edilemezdir. Yanı sıra ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası almış olan mahpusların bir gün salıverilme ihtimalinin, yani “umut hakkı” nın olmaması insan onuruna aykırı bir durumdur. Bu konuda evrensel ilke, ömür boyu hapis ile cezalandırılmış olanlar da dahil olmak üzere hüküm almış tüm mahpuslar için şartlı tahliyenin mümkün kılınmasıdır. Halen hapishanelerde umut hakkından yararlanamayan en az 4 bin mahpus bulunmaktadır.

Açıklama ekinde yer alan verilerle görünürlük kazandırmaya çalıştığımız endişe verici bu gerçeklik uluslararası önleme mekanizmalarının ve insan hakları kurumlarının raporlarına da yansımaktadır. Ne var ki, Anayasa başta olmak üzere hiçbir kural ve normla kendine sınırlandırmak istemeyen siyasal iktidar, uluslararası mekanizmaları, onların yaptığı eleştiri ve uyarıları dikkate almamakta, işkenceyi önlemeye yönelik iyileştirmeleri yapmamaktadır. Aksine, mevzuatta işkence yasağının mutlak niteliğine aykırı düzenleme ve değişiklikler yaparak cezasızlığı “güvence” altına almaya çalışmakta, ihlalleri görünür kılmaya çalışan insan hakları savunucularına yönelttiği tehdit ve tacizlerle işkenceye karşı mücadeleyi engelleyebileceğini düşünmektedir.

Bu iç karartıcı hakikate rağmen “işkence” insan eliyle gerçekleşen bir fiil olduğu için, yine insan eliyle önlenmesi mümkündür.

İşkenceyi önleme yükümlülüğü öncelikle devletlere aittir. Bu nedenle de devletler, her şeyden önce işkenceyi bir sindirme aracı olarak kullanmaktan vazgeçmeli, işkence suçları etkin bir biçimde soruşturmalı ve cezasızlıkla mücadele etmelidirler. Dolayısıyla insan hakları savunuculuğunun bir gereği olarak yıllardır sabır ve ısrarla dile getirdiğimiz bu kapsamdaki asgari talepleri siyasal iktidara bir kez daha hatırlatıyor ve ivedilikle gerçekleştirilmesini istiyoruz:

• İşkencenin ülkemizde bu boyutta olmasının en temel nedeni, işkence yasağının mutlak niteliği ile bağdaşmayan çok ciddi bir cezasızlık kültürünün varlığıdır. Her şeyden önce cezasızlık politikalarına derhal son verilmelidir.
• Her düzeyde yetkililer işkenceyi ve işkenceciyi öven, teşvik eden söylemlerden vazgeçmeli, uluslararası mekanizmaların tavsiyeleri doğrultusunda işkence uygulamaları kamuya açık bir şekilde kesin olarak kınanmalıdır.
• Gözaltı koşullarında usul güvenceleri eksiksiz olarak uygulanmalıdır.
• Gözaltı süreleri kısaltılmalıdır.
• Türkiye İnsan Hakları ve Eşitlik Kurumu (TİHEK) kaldırılmalı, BM İşkenceye Karşı Sözleşmeye ek Protokol (OPCAT) ve BM Paris Prensiplerine uygun, tümüyle bağımsız yeni bir Ulusal Önleme Mekanizması (UÖM) oluşturulmalıdır.
• İşkencenin belgelenmesi ve raporlandırılması, bir BM belgesi olan İstanbul Protokolü ilkelerine göre yapılmalıdır.
• İşkenceye ilişkin iddialar İstanbul Protokolü ışığında hızlı, etkin, tarafsız bir şekilde soruşturulmalı, bağımsız heyetlerce araştırılmalı, adli yargılama süreçlerinin her aşamasında uluslararası etik ve hukuk kurallarına uygun davranılmalıdır.
• Tutuklu ve hükümlülerin fiziksel ve psikolojik bütünlüklerine ciddi şekilde zarar veren tek kişi ya da küçük grup izolasyonuna/tecritine dayalı hapishane rejimine son verilmelidir.
• Hapishaneler insan hakları, sağlık ve hukuk örgütlerinin bağımsız denetimine açılmalıdır.
• 14 Ağustos 2024 tarihli BM İşkenceye Karşı Komite’nin Türkiye’nin Beşinci Dönemsel Raporu’na İlişkin Sonuç Gözlemleri’nin 17. paragrafında yer verilen “Taraf Devlet; ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılan mahpusların makul bir süre sonra tahliye edilme veya cezalarında indirim yapılması olasılığına sahip olmalarını sağlamalıdır.” tavsiyesinin gereği yerine getirilmelidir.
• CPT raporlarının tümü açıklanmalı, başta CPT ve BM İşkenceye Kaşı Komite olmak üzere uluslararası insan hakları mekanizmalarının tüm tavsiyelerine uyulmalıdır.
• Cezaevi İdare ve Gözlem Kurulları’nı yürütme erkine doğrudan bağımlı kılan, adeta bir mahkeme gibi hareket ederek yargı yetkisi kullanmasına yol açan tüm düzenlemeler iptal edilmelidir.

Ancak şunu da hatırlatmak isteriz ki, insanlık onuruna sahip çıkmak ve işkenceyi önlemek aynı zamanda tüm toplumun da sorumluluğudur. İnsan ve yurttaş olmak için, bizi toplum yapan müşterek bağı korumak için, işkencenin yol açtığı acıları görmek ve dayanışmayı büyütmek zorundayız.

İşkencesiz bir Türkiye ve dünyaya ulaşmayı amaçlayan kurumlar olarak, dün olduğu gibi bundan sonra da tüm örtbas etme, korkutma, susturma çabalarına karşın, işkence görenlerin başlarına geleni kader olarak kabul etmeyip, yüksek sesle haykırabilmeleri için her koşulda onların yanında olmaya; maruz kaldıkları işkenceyi belgeleyip raporlamaya; fiziksel ve ruhsal onarım süreçlerine destek vermeye; adalete erişimlerine yardımcı olmaya; yaşadıkları acıların bir daha asla tekrarlanmaması için cezasızlıkla mücadele etmeye devam edeceğiz.

Görüyoruz, susmuyoruz, mücadele ediyoruz…

İnsanlık onuru işkenceyi mutlaka yenecek…

İşkencesiz bir dünya mümkün!

ÇHD İzmir Şubesi,

Hak İnisiyatifi Derneği,

Halkların Köprüsü Derneği,

İHD İzmir Şubesi,

İmece Dostluk ve Dayanışma Derneği,

İnsan Hakları Gündemi Derneği,

KESK İzmir Şubeler Platformu,

ÖHD İzmir Şubesi,

TİHV İzmir Temsilciliği.

İzmir Emekliler Platformu’ndan Geçim Protestosu: “Sadaka Değil, Hakkımız Olanı İstiyoruz!”

İzmir Emekliler Platformu, düşük emekli maaşları ve ağırlaşan yaşam koşullarını protesto etmek amacıyla Alsancak’ta bir araya geldi. ÖSYM önünde toplanan emekliler, Türkan Saylan Kültür Merkezi’ne yürüyerek taleplerini kamuoyuyla paylaştı. Yürüyüş boyunca “İnsanca yaşamak istiyoruz”, “TÜİK değil toplu sözleşme”, “Sadaka değil toplu sözleşme” ve “Emekliyiz, haklıyız, kazanacağız” , “Ya hep beraber ya hiç birimiz”, ” insanlık onuru yoksulluğu yenecek”  sloganlarıyla seslerini duyuran emekliler, geçim krizine karşı insanca yaşam hakkı talep etti.

Platform adına basın açıklamasını Kenan Işık okudu. Açıklamada, emeklilerin ekonomik ve sosyal haklarının gasp edildiği vurgulanarak, “Sadaka değil, hakkımız olanı istiyoruz” denildi.

Açıklamanın tam metni şöyle:

“Değerli Basın Emekçileri,

Sevgili İzmirliler,

Birlikte Yaşam Mücadelesi Verdiğimiz Emekli Yoldaşlar,

Şu günlerde, yaşadığımız coğrafyada, bölgede, dünyada doymak bilmeyen emperyalistlerin çıkarları uğruna savaşlar çıkartılıyor. Savaşlar yıkıma gözyaşına yol açıyor.

İnsanların daha iyi yaşaması için harcanmayan milyarlarca dolar savaşa, yıkıma harcanıyor. Dünyanın bir çok yerinde açlıktan, susuzluktan milyonlarca insan ölüyor.

Emperyalist şirketler karları uğruna doğayı, toprağı, suyu, havamızı kirletiyor, yağmalıyor. Savaşlardan, iklim değişikliğinden, din ve mezhep çatışmalarından canlarını kurtarmak isteyen milyonlarca yoksul-emekçi göç yollarında canlarını yitiriyor.

Vahşi Kapitalizmin, vahşi kurallarının egemen olduğu dünyada – ülkemizde emekçiler, emekliler yarınımızdan emin olmadan ,gelecek hayali kuramadan belirsiz geleceğe savruluyoruz.

2024 yılını emekliler yılı ilan edenler, 2025 yılının ilk altı ayınıda geleceğimizi de çaldılar. Emeklilere sefalet ve açlığı reva gördüler.

Bizler, sermayenin iktidarları tarafından yaşam alanlarının dışına itilmek istenen 16 milyon emeklileriz.

Yıllarca üretimde, hizmet sektöründe en ağır işlerde ömrümüzün en güzel yıllarını sermaye sahipleri daha çok kar etsinler diye harcamadık. Bedenen ruhen yıprandık.

Çalışırken aylıklarımızdan peşin peşin kesilen-gasp edilen SSK – Emekli Sandığı primleri karşılığı insanca yaşamamıza yetecek emekli   aylıklarımızı istiyoruz. Bizden keserek aldıklarınızı şimdi geri istiyoruz. Biz sizlerden sadaka-lütuf istemiyoruz.

Biz Emekliler, ak saçlılar bugünü, geleceği, kurtarmak, çocuklarımız ve torunlarımız için insanca yaşanabilir, savaşsız sömürüsüz bir dünya ve ülke için mücadeleye devam ediyoruz. İzmir Emekliler Platformu olarak,

Siyasi iktidarı,TÜİK yalanlarından vazgeçmeye, enflasyon hesabının gerçek enflasyon verilerine göre değerlendirmeye davet ediyoruz.

İnsanca yaşanacak bir aylık için,

Bugüne kadar yaşadığımız hak kayıplarının derhal giderilmesini talep ediyoruz. Emeklilerin gerçek örgütleri olan sendikaların önündeki anti demokratik yasalar, engeller hemen kaldırılmalı.

Sendikalar yasal güvenceye kavuşturulmalı,

Sağlığa erişim kolaylaştırılmalı, ücretsiz anadilde sağlık hakkı sağlanmalı,.

2008 de uygulanan aylıklarla ilgili yaşa iptal edilmeli, aylık bağlama katsayısı yeniden emekli ve emekçi örgütleriyle birlikte belirlenmeli.

Emeklilere ücretsiz ulaşım, yaşlı bakım evleri, kültür evleri kurulsun. Emekli aylıkları toplu sözleşmeyle belirlenmeli.

İzmir Emekliler Platformu olarak,

İnsanca yaşam hakkımızı elde etmek için bir araya geldik, Birleşik mücadele için omuz omuza verdik.

Hakların mücadeleyle alınacağına olan inancımızla şimdi hep beraber haykırıyoruz, Kurtuluş Yok Tek Başına,

Ya Hep Beraber, Ya Hiç Birimiz. İzmir Emekliler Platformu

Bağımsız Emekliler,  Birleşik Emekliler Sendikası, Emekli ve Emekçiler Derneği, Emekli Meclisleri sendikası

Tüm Emekliler Sendikası”

NATO ZİRVESİNE KARŞI;

Savaş Değil, Barış! Silahlanma Değil,  Bağımsız Demokratik Türkiye.

Lahey’de  toplanan Kuzey Atlantik Anlaşması Örgütü ya da NATO  Zirvesi’nde 32 ülkenin lideri, dünya halklarına karşı yeni bir savaş ve sömürü sürecini ilan etmiştir.

* NATO ülkesi her bir ülkede Gayri Safi Yurtiçi Hasıla  (GSYİH)’nin %5’inin silahlanmaya ayrılması kararı, yalnızca emperyalistler arasındaki paylaşım ve talan mücadelesini değil  aynı zamanda egemenlerin her ülkedeki işçi sınıfına, halklara ve özgürlük mücadelelerine karşı çok yönlü bir saldırı planı içinde olduğunu açıkça göstermektedir.

*Türkiye’nin bu karar doğrultusunda en az 66 milyar dolarlık bir savunma harcamasına zorlanması, halkın yoksulluk içinde yaşadığı, temel ihtiyaçların karşılanamadığı koşullarda açık bir savaş ekonomisine geçiştir.

Türkiye Halkına Sesleniyoruz:

Siyasi iktidarlar,  NATO’nun talimatlarıyla ülkemizi savaş hazırlığının bir cephesi haline getirmiştir. NATO’nun karanlık ve kirli örgütleri  ezilen halkımıza ve özgürlük, bağımsızlık ve demokrasi mücadelesi verenlere  karşı kullanılmaktadır.

Milyarlarca dolarlık silahlanma giderleri, emekçinin alın terinden, halkın sofrasından, öğrencinin okulundan, beslenme çantasından, hastanın ilacından, iğneden ipliğe her kullanım-zorunlu tüketim maddelerinden kesilerek finanse edilecektir.

Bu harcamalarla;

Yoksulluk derinleşecek, ücretler baskılanacak,

Zamlara karşı “güvenlik” kalkanı bahanesiyle baskılar artacak,

Savaş karşıtı her ses, insanca nefes almak için yükselen her ses “terör” yaftasıyla susturulmak istenecektir.

NATO:  Tekelci kapitalizmin, Savaşın ve Sömürünün Aygıtıdır!

NATO, 75 yıldır dünyanın dört bir yanında halk hareketlerini bastıran sivil, askeri darbeler planlayan, çıkarları uğruna iç karışıklıklar çıkaran, farklılıkları kışkırtarak ezilenleri bölmeye çalışan, ulusal kurtuluş mücadelelerini bastıran, yeraltı ve yerüstü kaynaklarını acımasızca talan eden, doğayı tahrip eden, halkları iliklerine kadar sömüren tekelci kapitalizmin savaş ve işgal örgütü olarak çalışmıştır.

Kore, Vietnam, Yugoslavya, Afganistan, Irak, Libya, Suriye, Filistin, İran: Kanın aktığı her yerde NATO ya doğrudan ya da dolaylı olarak sorumludur.

Türkiye’deki üsler, limanlar, hava sahası; NATO’nun kirli planlarına açılmıştır.

NATO, emekçi halklar için güvenlik değil, güvensizlik kaynağıdır.

Halkımız  için taleplerimiz açıktır:

NATO’ya hayır diyoruz, çünkü, Amerika’ya karşıyız.

NATO’ya hayır diyoruz, çünkü, emperyalizme karşıyız.

NATO’ya hayır diyoruz, çünkü, emekçi halk yığınlarının,  çıkarlarından yana ezilen ve sömürülen halkların safındayız!

NATO’dan çıkılsın, Kürecik ve İncirlik dahil  tüm NATO ve ABD üsleri kapatılsın!

Silahlanmaya değil, eğitime, sağlığa, sosyal adalete bütçe ayrılsın!

Türkiye, emperyalist savaş politikalarının ve planlarının bir parçası olmaktan derhal vazgeçsin!

Filistin başta olmak üzere tüm ezilen milletler ve halklarla barış ve dayanışma sağlansın!

NATO’ya ve emperyalist sömürü düzenine karşı halkların enternasyonal dayanışması büyüsün!

1969’un yurtsever devrimci gençlik mirası günümüze de yol gösteriyor.!

Dolmabahçe’den Washington’a: NATO’yu Denize Dökeceğiz!

Emperyalizme karşı yaşasın halkların eşitliği ve kardeşliği!

Kahrolsun emperyalizm!

Yaşasın Bağımsız ve Demokratik Türkiye!

İzmir-Alsancak’ta ÖSYM binası önünde toplanan  siyasi partiler ve kurumlar   ” Katil ABD ve İsrail yenilecek! Direnen halklar kazanacak”  pankartı açarak,  Kıbrıs şehitleri Caddesi üzerinden Türkan Saylan Kültür Merkezi önüne yürüdü. Türkan  Saylan Kültür merkezi önünde basın açıklaması yapıldı. Yürüyüş boyunca,  “Emperyalistler yenilecek. Direnen Halklar kazanacak”, “Katil ABD Bölgemizden defol”, “İncirlik Üssü kapatılsın”, “Katil İsrail işbirlikçi AKP”, “Nehirden denize özgür Filistin”, “Katil ABD Ortadoğu’dan defol” , “Kürecik Üssü kapatılsın “, “Yaşasın devrim ve sosyalizm”   sloganları atıldı.

Basın açıklamasının tam metni şöyle:

“BASINA ve KAMUOYUNA

Ortadoğu bir kez daha emperyalist saldırganlığın pençesinde. İsrail, Gazze’de bir halkı sistematik biçimde katlediyor; üstelik bunu tüm dünyanın gözleri önünde, emperyalist statükonun açık desteğiyle ve hiçbir sınır tanımadan sürdürüyor. On binlerce sivilin katledildiği, çocukların bombalarla ya da açlıkla can verdiği Gazze, bir halkın üzerinde işlenen en korkunç suçların sahnesine dönüşmüş durumda. Emperyalist vahşet Gazze’de en çıplak şekilde kendisini teşhir ederken sözde uygar devletlerin büyük çoğunluğu açıkça İsrail’e destek veriyor. Bu tablo, demokrasi ve insan hakları söylemlerinin ne kadar ikiyüzlü ve emperyalistlerce araçsallaştırılmış olduğunu kanıtlamaktadır.

Siyonist canavar Netanyahu amacına ulaşmış ve emperyalist saldırılarını Ortadoğu geneline yaymıştır. ABD ve İsrail’in İran’da gerçekleştirdiği son saldırılar, yalnızca İran’ı değil, tüm bölge halklarını tehdit etmektedir. Bu saldırıların gerekçesi olarak öne sürülen “nükleer silah geliştirme” iddiası, emperyalizmin yalanlarla dolu sicilinde yeni bir sayfadan başkası değildir. Aynı yalanlarla Irak işgal edildi, Libya bitmeyen iç savaşlara sürüklendi, Suriye kanlı boğazlaşmaların sonunda işbirlikçi selefi bir diktatörlüğe teslim edildi. 

Bu noktada sormak gerekir: İran’ın olası nükleer faaliyetleri bu kadar “tehlikeliyse”, İsrail’in halihazırda yüzlerce nükleer başlığa sahip olması ve bunları hiçbir uluslararası denetime açmaması neden tartışma konusu yapılmıyor? İsrail, Nükleer Silahların Yayılmasını Önleme Anlaşmasına taraf bile değildir. Bu çıplak gerçeğe rağmen, “dünya kamuoyu” diye anılan emperyalist güçler İsrail’e tek bir kınama bile yöneltmemekte, aksine İsrail’i ve katliamlarını silah ve istihbaratla desteklemektedir. Bu açık ikiyüzlülük, demokrasiyi savunmak ya da nükleer silah geliştirmeyi engellemek bahanelerinin arkasına saklanan gerçek niyetin emperyalist yağma olduğunu gözler önüne seriyor.

ABD ve İsrail’in amacı yalnızca İran’ın nükleer altyapısını hedef almak değil; İran’ı rejim değişikliğine zorlamak, ardından ülkenin zengin kaynaklarını yağmalamak ve Ortadoğu’da kendi çıkarları doğrultusunda dizayn edilmiş “dikensiz bir gül bahçesi” yaratmaktır. İsrail Ortadoğu’nun kabadayısı olarak bölge ülkelerine boyun eğdirmekle yetinmeyecektir. İsrail, bölge ülkelerinin bir daha toparlanamayacak şekilde sefil duruma düşmesini; sanayi altyapısından, askeri kapasiteden ve toplumsal bütünlükten yoksun, iç savaşlar ve kronik istikrarsızlıklarla tükenmiş halde kalmasını istemektedir. Bugün Suriye’deki Colani rejimi işbirlikçi tutumuna rağmen İsrail’den yüz bulamamaktadır. Siyonizmin İran politikası da bundan başkası değildir. 

İran’daki mevcut rejimi değiştirmek yalnızca İran’ın işçileri, gençleri, kadınları ve ezilen halklarının meşru hakkıdır.  Dışarıdan gelen her türlü emperyalist müdahale, daha önce Irak’ta, Somali’de, Libya’da, Afganistan’da ve Suriye’de olduğu gibi sadece kaos, mezhep savaşı ve etnik boğazlaşma getirir.

Bugün emperyalist saldırganlığa karşı durmak, sadece İran halklarının değil, tüm bölge halklarının ve dünya işçi sınıfının ortak görevidir. Türkiye’deki Kürecik Radar Üssü, İsrail’i korumak için ABD tarafından kurulmuş bir kalkan işlevi görmektedir. İncirlik Üssü, emperyalist savaşların Ortadoğu’daki lojistik merkezidir. Bu üsler açıkça emperyalizmin hizmetindedir ve derhal kapatılmalıdır.

İran halklarının kurtuluşu ne ABD’den, ne İsrail’den, ne de emperyalistlerin desteklediği sözde muhaliflerden gelecektir. Tüm bölgede gerçek kurtuluş ancak Ortadoğulu işçilerin, emekçilerin, gençlerin ve kadınların enternasyonalist mücadelesiyle mümkündür. İranlı, Filistinli, Türk, Kürt, Arap, Lübnanlı, Suriyeli emekçilerin ortak cephesi olmadan bu coğrafya ne barışa ne özgürlüğe kavuşabilir.

Kahrolsun Emperyalizm! 

Katil ABD Ortadoğu’dan DEFOL!

Emperyalistler, İşbirlikçiler İran’dan Gazze’den Defolun!
Yaşasın Halkların Kardeşliği!

İncirlik ve Kürecik Üsleri Kapatılsın!

Yaşasın Devrim ve Sosyalizm!

İzmir Emek ve Demokrasi Güçleri, TBMM’ye sunulan Maden yasa tasarısına karşı  Alsancak Türkan Saylan Kültür Merkezi  önünde açıklama yaptı. Açıklamaya Karabağlar Belediye Başkanı Helin Kınay da  katıldı. TBMM’ye sunulan yeni yasa teklifi  zeytinlikleri hedef alıyor. Maden kanunu düzenleme teklifine göre belirli zeytinlik alanlarda madencilik faaliyetleri gerçekleşebilecek. Yasa tasarısı ile Zeytincilik Kanunu’nun 20. Maddesinin işlevsiz duruma getiriliyor. Madde 20’ye göre “Zeytinlik sahaları içinde ve bu sahalara en az 3 kilometre mesafede zeytinyağı fabrikası hariç zeytinliklerin vegatatif ve generatif gelişmesine mani olacak kimyevi atık bırakan, toz ve duman çıkaran tesis yapılamaz ve işletilemez.” Yani zeytinliklerin çevresinde maden ocağı açılamaz, işletilemez.

Yapılan açıklamada, bu tasarının sadece hukuki bir düzenleme değil, aynı zamanda doğrudan bir talan planı olduğu vurgulandı. Tasarının, zeytinlikler, meralar, hayvancılık alanları ve doğal yaşamı yok edecek biçimde hazırlandığı belirtilerek, ülkenin yer altı ve yerüstü varlıklarını birkaç şirkete teslim etmeyi hedeflediği ifade edildi. Kanun teklifiyle; madenler, Cumhurbaşkanlığına bağlı atanmış bir kurulun kararlarıyla yönetilecek, TBMM’nin denetim yetkisi fiilen ortadan kaldırılmış, yargı denetimi etkisizleştirilmiş, tüm izin süreçleri tek merkezli bir sisteme devredilecek.  Katılımcılar “Zeytin yaşatır madenler öldürür”, ” Gün gelecek devran dönecek  AKP halka hesap verecek”,  “AKP yasanı al başına çal”,  “Havama, suyuma toprağıma dokunma”, “İnsana hayvana yer yüzüne özgürlük” sloganlarını attı.

Basın Açıklamasını İzmir Tabip Odası Genel Sekreteri Seha Yüksel okudu.

Açıklamanın tam metni şöyle:

“Bu Topraklar Satılık Değil, Bu Talan Düzeni Kabul Edilemez!
13 Haziran 2025 tarihinde TBMM’ye sunulan yasa teklifi, sadece hukuki bir düzenleme değil; doğrudan doğruya bir talan planıdır. Bu teklif, ülkenin yer altı ve yer üstü varlıklarını birkaç şirkete teslim eden, halkı, yerel yönetimleri ve doğayı yok sayan, sermayeye sınırsız imtiyazlar tanıyan bir yağma rejiminin yasal kılıfıdır.
Kanun teklifiyle birlikte:
Madenler, artık halkın değil, Cumhurbaşkanlığına bağlı atanmış bir kurulun kararlarıyla yönetilecektir. TBMM’nin denetim yetkisi fiilen ortadan kaldırılmış, yargı denetimi etkisizleştirilmiş, tüm izin süreçleri tek merkezli bir sisteme devredilmiştir.

Zeytinlikler, meralar, ormanlar şirketlere açılmakta; tarım, hayvancılık ve doğa yok sayılmaktadır.

Stratejik madenler ve nadir toprak elementleri özel şirketler aracılığıyla yabancı sermayeye devredilebilecektir.  Bu, sadece ekonomik değil, ulusal güvenliğimizi de tehdit eden bir durumdur.

0Belediyelerin planlama ve ruhsat yetkileri gaspedilmiş, yerel halkın söz hakkı yok edilmiştir.

Yargı kararları etkisizleştirilmiş, geçici madde adı altında şirketlere kalıcı ayrıcalıklar tanınmıştır.

Kamu kaynakları, ekosistemler ve yaşam alanlarımız şirketlerin kârı için pazarlık konusu haline getirilmiştir.

Bu yasa geçerse,madencilik adı altında ormanlar kesilecek, sular kuruyacak, köylü yerinden edilecek, zeytinlikler dozerlerle yok edilecek, ülkenin değerli madenleri sermayeye peşkeş çekilecektir.
Bu bir kaynak yönetimi değil, bir yağma ekonomisidir.
Bu bir enerji politikası değil, bir sömürü düzenidir.
Bu bir yasa değil, bir tahakküm ve talan rejiminin kodlarıdır.
Bizler, Emek ve Demokrasi Güçleri olarak açıkça ifade ediyoruz:
Bu yasa halkın değil, şirketlerin çıkarını savunmaktadır.
Bu yasa doğayı değil, sermayeyi korumaktadır.
Bu yasa hukuk değil, iktidar güdümlü yağmadır.
Tüm yurttaşları, meslek örgütlerini, çevre hareketlerini ve yerel yönetimleri bu talan yasasına karşı durmaya çağırıyoruz.
Doğamıza, suyumuza, toprağımıza sahip çıkmak için susmayacağız.
Toprak biziz, maden biziz, gelecek biziz!
Talanı durduracağız. Yaşamı savunacağız!”

Emperyalist ve Siyonist Saldırganlığa Karşı İran Halkının Yanındayız!

Ortadoğu, emperyalist ve siyonist saldırganlığın yeni bir safhasına sürüklenmektedir. İsrail’in İran’a yönelik yaklaşık on gündür sürdürdüğü saldırılara, ABD dün gece doğrudan katılmış ve böylece savaşın bölgesel boyuttan küresel krize dönüşeceği açıkça ilan edilmiştir.

Bu saldırılar, İran’ın nükleer programı bahanesiyle meşrulaştırılmaya çalışılmaktadır. Ancak gerçek ortadadır: Emperyalizm, enerji kaynaklarını, direnen halkları ve bölgeyi teslim almak istemektedir.

Bugün İran hedef alınmıştır. Daha önce Irak, Suriye ve Lübnan hedef alınmıştı. Yarın başka bir ülke, hatta belki de Türkiye hedef haline gelecektir. Emperyalizmin işleyişi budur: Böl-yönet, yık-yap, sat-soy!

ABD’nin İncirlik Üssü’nde nükleer bombaları bulunduğu herkesin malumudur. İsrail ise bölgedeki tek nükleer silah sahibi devlettir. Buna rağmen hesap veren değil, cezalandıran pozisyonundadır.

Gazze’de 55 bin sivili katleden İsrail, şimdi ABD ile birlikte İran’ı hedef alarak açık bir savaş suçu işlemektedir.

Türkiye Bu Savaşta Tarafsız Değildir! Türkiye, NATO üyesi olarak ve topraklarında bulunan askeri üslerle bu savaşın bir parçasıdır. İncirlik Üssü, ABD’nin denetiminde, emperyalist operasyonların merkez üslerinden biridir. Kürecik Radar Üssü, NATO kalkanı adı altında İsrail’i koruyan, İran’a dönük saldırıların stratejik ayağıdır.

AKP iktidarı ise, sahte arabuluculuk ve hamasi nutuklarla gerçekleri gizleyemez. Dışişleri Bakanlığı’nın yaptığı açıklamada ABD’nin saldırısı kınanmamış, yalnızca “endişe” ifade edilmiştir. Bu açıklama değil, teslimiyetçi duruştur. Bu tavır değil, hamasettir, işbirlikçiliktir.

Bu gidişatın durdurulması, ancak emperyalizme ve siyonizme karşı açık, kararlı ve birleşik bir halk mücadelesiyle mümkündür. Bizler, bu toprakların onurlu halklarını, emekçilerini, gençlerini ve yurtseverlerini aşağıdaki talepler etrafında örgütlü mücadelesiyle gerçekleşeceğini bir kez daha söylüyoruz.

ABD üslerine el konulsun!

* İncirlik ve Kürecik kapatılsın!

*Türkiye NATO’dan çıksın, bağımsızlık politikası izlensin!

*ABD Ortadoğu’dan  defol!

*Emperyalist ve siyonist saldırganlığa karşı İran halkıyla dayanışma büyütülmelidir!

*Gerçek Barış, Emperyalizme Direnişle Mümkündür!

*Barış, işgalcilerle değil, direnen halkların iradesiyle kurulabilir.

*Bağımsızlık, işbirlikçilerle değil, halkın örgütlü gücü ve mücadelesiyle sağlanabilir.

*Gelecek, ABD’nin değil, Ortadoğu halklarının ellerindedir!

Emperyalizme karşı birleşelim, NATO’dan çıkalım, Bölge halklarının kardeşliğini savunalım!

ABD Ortadoğu’dan defol!

Yaşasın Bağımsız Demokratik Türkiye!

Yaşasın Ortadoğu halklarının direnişi!

İzmir’de Emekliler Platformu Kuruldu: “Birleş, Örgütlen, Sesini Yükselt!”

İzmir’de emekli örgütleri güçlerini birleştirerek İzmir Emekliler Platformunu kurdu. Bağımsız Emekliler, Birleşik Emekliler Sendikası, Emekliler Sendikası, Emekli ve Emekçiler Derneği, Emekli Meclisleri Sendikası ve Tüm Emekliler Sendikası’nın ortaklaşa oluşturduğu platform, ilk eylemini Bornova Metro çıkışında gerçekleştirdi.

Basın açıklamasını Birleşik Emekliler Sendikası yöneticisi Yeter Koç okudu. Koç, emeklilerin yıllarca çalışarak ülkeye hizmet ettiğini ancak bugün açlık sınırının altında yaşamaya zorlandığını vurguladı. Açlığa yoksulluğa, sefalete teslim olmayacaklarını  belirten Koç, Emeklilerin taleplerinin görmezden gelinmesine tepki gösterdi. Sadaka değil toplu sözleşme hakkı istedi ve  insanca yaşam için örgütlü mücadele çağrısı yaptı.

Basın açıklamasında emekliler, taleplerini çeşitli sloganlarla dile getirdi. Eylem boyunca “Kurtuluş yok tek başına, ya hep beraber ya hiçbirimiz”, “Birleşe birleşe kazanacağız”, “Saraya değil emekliye bütçe”, “Faşizme karşı omuz omuza”, “Hak verilmez alınır, zafer sokakta kazanılır”, “Sefalete teslim olmayacağız” sloganları atıldı.

Emekliler Platformu,  mücadelelerini büyüterek sürdüreceklerini belirterek herkesi’ İzmir Emekliler Platformu’  çatısı altında birleşmeye çağırdı.

Açıklamanın tam metni şöyle: