ASIM DAĞLI-SEZAİ EMİRAL

E.Ü Mühendislik Fakültesinin Unutulmazlarından..

Saygıyla Anıyoruz.

FATİH BAYRI

Saygıyl Anıyoruz

MURAT AKCAN

Saygıyla Anıyoruz

SÜREYA ERONAT DOST

Saygıyla anıyoruz.

ŞAHAP PAKSOY

Saygıyla anıyoruz

Tokat-Zile-Karşıyaka(Elarap) köyünde doğdu. Resmi kayıtlarda doğum tarihi 20 temmuz 1953 olarak geçse de 1952 doğumluydu. Zira köyde doğan çocuklar ölmezlerse bir yıl sonra nüfusa kaydettirilirlerdi.
Yürümeye başladıktan sonra fark edilen ayağındaki engeli bütün yaşamı boyunca yürüme güçlüğü çekmesine neden oldu. Ama o bunu hiçbir zaman sorun etmeden bizlerle birlikte koşturup oyunlarımıza katılır yaz aylarında da hayvan otlatmaya giderdi. İlk okulda köyümüzün en zeki ve başarılı öğrencisi idi. Vakıflar yurdu sınavını kazanarak orta okulu Tokat Vakıflar Yurdunda yatılı olarak okudu. Orta okul yıllarında politikleşen, toplumun sorunlarına duyarlılık gösteren çok başarılı bir öğrenci iken ,siyasi faaliyetleri nedeniyle vakıflar yurdundan atıldı.Lise öğrenimi yıllarında aynı zamanda eczacı kalfalığı yaparken köylülerin sorunlarıyla da ilgilenerek devrimci mücadelenin ön saflarında yer aldı. Bu nedenle lise yılları biraz uzun sürdü. Köylülerin sorunlarıyla ilgilenmesinde , onlara yol göstermesinden dolayı Dayı ünvanını aldı . Öyle ki kendi dedesi ve dayısı bile ona dayı derlerdi. Köylüler onu hayranlıkla dinlerler ve çocuklarına örnek gösterirlerdi . Herkesin sevgi ve saygısını kazanmış genç bir halk önderi olmuştu. Daha sonra Ankara Üniversitesi DTCF de Devrim Tarihi Bölümünde lisans eğitimi yılları Yurtsever Devrimci Gençlik Derneklerinde mücadele yılları oldu. Üniversite yıllarında aynı zamanda Tarım Bilimi alanında doktora yaptı. İş yaşamını AÜ. Siyasal Bilgiler fakültesinde sürdürürken idari kadrolarda (Fakülte Sekreterliği) görev yaptı. Aydın ve entellektüel çevrelerde bulundu. 1982 Yılında Menekşe hanımı ailesinin rızası olmadığından kaçırarak evlendi. Gerçi O ”Menekşe Beni Kaçırdı ” diyordu ama . O dost yüzlü, dost gülücüklü sevecen bir insan olarak tanınırdı. Gerek öğrencilik yıllarında gerekse iş yaşamında dürüst, çalışkan, Devrimci muhalif duruşunu hiç bozmadı. Dayanışma ve dostluk ruhuyla yaşadığı her alanda önde olmayı sürdürdü. Eşi Menekşe Hanımla, Eren ve Çiğdem adlarında iki çocukları var. Binlerce dostunu erkenden terk ederek aramızdan ayrılması dışında hiç bir kusuru yoktu. Ölüm ona hiç yakışmadı .

Saygıyla Anıyoruz.

 İBRAHİM KUTLUAY (01.04.1958-02.05.2013)

İbrahim Kutluay arkadaşımızın babası Mustafa Kutluay  Urfa’lıydı, askerliğini Bilecik’te yaptıktan sonra İzmir- Tepecik’e  yerleşiyor.  Boşnak bir ailenin kızıyla evleniyor.   İbrahim’in babası bir devlet kurumunda çalışıyor. Annesi ev kadını. İbrahim Tepecik İlkokulu’nu bitiriyor. Aile  Bayraklı-Alpaslan Mahallesi’ne taşınıyor. İbrahim Alpaslan Mahallesi’nde ortaokulu bitiriyor.  Çınarlı Meslek Lisesi’nde  okuyor, bu dönemde  İzmir Liseliler Birliği saflarında emperyalizme ve faşizme karşı duruşta ve meslek lisesi öğrencilerinin demokratik talepleri için mücadele ediyor.  Halkın Kurtuluşu gazetesinin dağıtımında yer alıyor.

Askerliğini 12 Eylül dönemi sürecinde yaptı.   ESHOT Genel Müdürlüğünde   abonman gişesinde veznedar olarak çalışıyor.  1984 Yılında Berrin Çapacı ile tanışıyor.  11 haziran 1984  tarihinde evleniyorlar.  İsimlerini  Melek ve Müge  koydukları iki kızları oluyor. Yaşamını yitirdiğinde Berkin adında üç yaşında bir torunu vardı. Torununu ve çocukları çok severdi..

İbrahim 1990 yılında  serbest çalışmayı tercih ediyor ve  sıhhi tesisat işleri yapıyor.

İbrahim daha lise yıllarında  kişiliğini kolluk güçlerinin keyfi, kasıtlı baskı ve zoruna karşı hak ve özgürlükleri kullanma ve savunma biçiminde netleştiriyor; bir olay sırasında da polise mukavemetten 57 gün cezaevinde kalıyor dava sonunda  beraat ediyor.  Yaşamı boyunca işçilerin, emekçilerin yanında tutan, haklının ve ezilenin yanında  yer alan İbrahim ortaklaşmacı, dayanışmacı ve paylaşımcı bir devrimciydi.  İmece dostuydu, yüreği aydınlık ve içtenlikli bir arkadaşımızdı..

Gençliğinin en güzel yıllarında  Halkın Kurtuluşu  gazetesine sevdası nedeniyle  1 Mayıs yürüyüş ve mitingine İzmir’de ‘’Halkın Kurtuluşu  pankartı altında fotoğraf da çektirmek istiyorum” isteğiyle katılacağını  belirtmişti.  1 Mayıs’ta “Halkın Kurtuluşu” korteji Pasaport Kantar Karakolu civarındayken kortejin taşıdığı Halkın Kurtuluşu pankartına EMEP gençliğinden olduğu belirtilen  bir grup müdahale ediyor ve arbede çıkıyor,  yaralananlar oluyor.  Olay çevredekilerin ve düzenleme komitesinden birkaç kişinin müdahalesi sonrasında daha fazla büyümeden yürüyüş sürüyor.  Olayın ardından Gündoğdu meydanına kadar yürüyen ve burada rahatsızlanan ve yürüyerek Alsancak Devlet Hastanesi’ne giden İbrahim’e ilk bakımı yapılıyor,  kalp sorunu olduğu ve  kalp doktoru bulunan  bir hastaneye gitmesi öneriliyor. Ancak İbrahim hastaneye girmeden evine dönüyor ne var ki gece rahatsızlanarak E.Ü. Hastanesine götürülüyor  ve kurtarılamıyor. Yapılan otopsi sonucu kalp krizinden yaşamını yitirdiği tespit ediliyor.

GÜLER ÖZDURAN

(1955-08 Kasım1978)

Saygıyla Anıyoruz

HÜSEYİN YARENGÜMELİ

(1954-01.051979)

1954 yılında Denizli’nin Sarayköy ilçesinde doğdu.  Babası Osman ve annesi Ayşe’nin altı çocuğundan biriydi. Dört kız, bir erkek kardeşi vardı.  İlkokulu Gazi ilkokulunda, Ortaokulu Sarayköy Ortaokulunda okudu. Denizli Ticaret Lisesini bitirdi. Yüksek Öğrenimini  Ege üniversitesi Gazetecilik Bölümünde yaptı.  Öğrenimini İnciraltı ve Bornova Öğrenci Yurtlarında kalarak sürdürdü. .  Bornova Öğrenci Yurdunun tadilat adı altında devrimci öğrencileri uzaklaştırma politikası sonucu,  Üniversitede   öğrenciler birlikte  ve yurt yönetimine karşı direnirken;  sivil faşist güçlerin silahlı saldırısı sonucu ağır yaralandı, belden aşağısı tutmayarak otuz ay yaşam mücadelesi verdi.  İzmir Yurtsever  Devrimci Gençlik Derneği (YDGD) 1977 ve 1978 yıllarında İzmir’den ambulans göndererek  Tıp Fakültesi Hastanesinde  bakımı yapıldı. Yaşadığı  sürece devrimci inanç ve düşüncelerinden vazgeçmedi.  Proleter devrimci hareketimize bağlı bir militandı. 1979 yılının 1 Mayıs günü yaşamını yitirdi. Sarayköy halkının güçlü bir şekilde katılımıyla  cenazesi  faşizme karşı, faşist saldırılara karşı mücadele günü oldu.

Kahrolsun Faşizm!

Yaşasın mücadelemiz!

ERDOĞAN AKTAŞ (23.01.1952-25.02.2012)

Erdoğan Aktaş dostumuzu 25.02.2012 tarihinde kaybettik. Emekçi bir ailenden gelen Erdoğan Aktaş, ilkokulu İzmir/Üçyol da okudu, Ortaokula İzmir’de devam etti. Küçük yaşta işçiliğe başladı.Yaşamı boyunca işçilik yaptı. Proleter devrimci hareketin işçi militanlarındandı. 1974-1980 döneminde gözaltıları, işkenceleri yaşadı. Şiriyer askeri cezaevi ve Buca Kapalı Cezaevinde kaldı. Demokrasi, bağımsızlık ve sosyalizm davasına gönül vermiş bir can dostumuzdu. Artık yaşamıyor, Kuşadası Yenimezarlıkta yatıyor.

Demokrasi, bağımsızlık ve   sosyalim mücadelesinde yaşatılacak. Unutmayacağız !